Yeme kürküm, Yeme – Arif Nihat ASYA

Yapan eller temiz midir, kirli mi? soramazsın… Yeme kürküm, yeme!

Önünde burcu burcu tüter… Ama, yetim malı mıdır, mazlum hakkı mıdır… Bilemezsin… Yeme kürküm, yeme!

Tuzu Besmele’yle mi konmuştur, Besmele’siz mi… Anlıyamazsın…

Yemesi kolay gelir; hazmı zor olur… Yeme kürküm, yeme!

Bedava verir görünürler; pahalıya ödetirler… Yeme kürküm, yeme!

Evde beğenmediğini elde beğenmeni anlamıyorum… Evde beğenmediklerin gözüne dizine durur… Yeme kürküm, yeme!

Haramını, helâlini merak etsen de öğrenemezsin… Karnına “Taş” bağlamak, haram yemekten iyidir… Yeme kürküm, yeme!

Hem “Buyur!” der, hem lokma sayarlar.

Bugün yedirirler, yarın başına kakarlar… Yeme kürküm, yeme!

Beni hor görenlerin senin yüzüne gülmesine ne çabuk aldandın!.. Yeme kürküm, yeme!

Bugün ağzına verdiklerini yarın fitil fitil burnundan getirirler… Yeme, kürküm, yeme!

Ve kaşığıyla ikram eder, sapıyla gözünü çıkarırlar… Yeme kürküm, yeme!

17 Temmuz 1964
Kaynak: Onlar Bu Dilden Anlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir