Olmayınca – Karacaoğlan

Dinleyin ağalar, zamâne azgın
Yiğidin başında döner, bin kuzgun
Tohumu almış da tarlası bozgun
Yiğit de ne desin, day’ olmayınca

Söylerim söylerim sözümden almaz
N’ideyim cahildir halimden bilmez
Bu dostluğun senin boyuna sürmez
Anadan atadan soy olmayınca

Âmâna da deli gönül âmâna
Kalmadı iyi gün devr-i zamana
Cevheri de derik ettiler samana
Yük masmtı bulmaz tay olmayınca

Karac’oğlan der ki, yiğitler öğer
Açılmış meyvanın dahnı eğer
Güzellik kıymatı, bin altun değer
N’itmeli, güzeli huy, olmayınca


Kaynak: Mustafa Necati KARAER, Karacaoğlan, s.63-64, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, 1988, Ankara

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir