Divan – Rızâ Tevfik BÖLÜKBAŞI

Resim: Trabzon Vilâyeti

Felâket bağını gezdim serseri,
Feryâd ü zârımı duyan kalmamış
Aradım o şâhin yiğit erleri,
Yattıkları yerden nişan kalmamış.

Kapılar kapanmış bacalar tütmez,
Kimsecik o çölde bir koyun gütmez;
Ağaçlar kurumuş bülbüller ötmez
Baykuşlarda bile figan kalmamış.

Gülleri soldurmuş elem yaşları,
Karalar bürümüş yaslı başları;
Köyleri kuşatmış mezar taşları
Sesime ses verir bir can kalmamış.

Tâlihin o yaman kanlı elleri,
Eşinden ayırmış hep güzelleri;
Şehitlerle dolmuş gurbet elleri
Kan ağlamadık bir civan kalmamış.

Hânedan kişiler hep yoksul olmuş,
Düşman kapısında bağlı kul olmuş;
O nazlı gelinler şimdi dul olmuş,
Cemiyyet dağılmış cânân kalmamış.

Hiç anılmaz olmuş atalar adı,
Beşikte bırakmış ana evlâdı,
Kırılmış yetîmin kolu kanadı
Zulüm pençesinden aman kalmamış.

Düşmanın sitemi yürekler ezer,
İnsan bu kahr ile canından bezer;
Gülşende yabancı köpekler gezer
Erler meydanında insan kalmamış.

Bende bu ye’s ile rahat uyku yok
Halbuki kimsede tasa, kaygu yok;
Korku yok, umut yok, saygı, duygu yok,
Kimsede, hâsılı vicdan kalmamış.

Sırr-ı Hak âşikar her bahânede,
Gül biter mi artık bu viranede?!
Şu harâb olası mâtemhânede
Bizden özge garip mihman kalmamış .

Hey Rıza ne acep sevdâya düştün?
Aslı faslı yok bir dâvâya düştün!
Vatan uğrunda bin belâya düştün,
Hep mezarlık olmuş, vatan kalmamış!


Rızâ Tevfik Bölükbaşı
Kaynak: Haz. Dr. Abdullah Uçman, Rıza Tevfik (Hayatı, Edebî Şahsiyeti, Şiirleri), s.33-34, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1986

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir